Op 13 oktober 2005 heeft het regionaal catecheseberaad van onze regio een eerste ontmoetingsbijeenkomst gehouden voor allen die in de catechese werken. Deze bijeenkomst vond plaats in Lopik.

Voor de opening van deze bijeenkomst heb ik een zevenarmige kaarsenstandaard gemaakt.

Het is op het eerste gezicht een zevenarmige kandelaar zoals we die in vele vormen kennen en waarbij het allereerst gaat om de zeven kaarsen. In deze kandelaar gaat het allereerst om de “stam” waaruit de armen van de kandelaar als het ware groeien. Deze stam is goud gekleurd en reikt met twee worteltenen tot in de grond. Ze kan uit zichzelf niet staan en wordt daarom overeind gehouden door twee stutbogen, zoals bij gotische kathedralen, in dit geval een kleine en een grotere. De kleine is groen gekleurd en de grotere rood. En boven in deze boom is plaats voor een dikke kaars.

Deze goudgekleurde boom verbeeldt “de schat in de akker” die we als gelovigen gevonden hebben en die we – onder de korenmaat vandaan - voor iedereen in het licht willen stellen door er zelf een kaars op te branden en haar zo tot “een banier voor de volken” te maken.

De kleine boog die deze boom schraagt, verbeeldt de vier kleinere parochies van onze regio (Victor, Jacobus, Johannes en Bavo) die nog grotendeels agrarisch zijn, vandaar de kleur groen. Zij omvatten samen een derde van het aantal parochianen van onze regio.
De grotere boog die deze boom schraagt, verbeeldt de twee meer stedelijke parochies van Nicolaas/IJsselstein en Tabor, vandaar de kleur rood van bebouwing, die samen twee derde van het aantal parochianen van de regio vormen.

Aan deze stam zitten zes takken, in de vorm van drie bogen die ieder de zelfde goud-kleur hebben als de stam zelf, en aan hun uiteinde ook een eigen kaars kunnen dragen. Op de drie bogen is een blauwe baan aangebracht. Deze blauwe banen op de armen of takken verbeelden de drie rivieren waardoor de zes parochie naar buiten toe met elkaar verbonden zijn in hun gebied.

De zes armen verbeelden de zes parochies van onze regio die ieder op een eigen manier “de schat” in het licht stellen. De onderste grote boog of twee takken staan voor de Taborparochie van Nieuwegein en de Nicolaasparochie van IJsselstein. De middelste boog of twee takken staan voor de Johannesparochie van Montfoort en de Bavoparochie van Harmelen. De bovenste en kleinste boog of twee takken staan voor de Jacobusparochie van Lopik/Cabauw en voor de Victorparochie van Benschop. Daarbij vormen de grotere parochies een vangnet voor de kleinere, terwijl ieder van hen haar eigenheid behoudt en een eigen licht uitdraagt.
De zes parochies zijn allereerst innerlijk met elkaar verbonden in de stam, “de schat in de akker” en het Licht van Christus.

Hans Huitema